|
Szkoła
|
がっこう
|
|
Szkoła podstawowa
|
しょうがっこう
|
|
Gimnazjum
|
ちゅうがっこう
|
|
Liceum
|
こうこう
|
|
Uczelnia
|
だいがく
|
|
Uczeń/uczennica
|
がくせい
|
|
Student/studentka
|
だいがくせい
|
|
Pracownik firmy
|
かいしゃいん
|
|
Pani domu/gospodyni
|
しゅふ
|
|
Polska
|
ポーランド
|
|
Polak/Polka
|
ポーランドじん
|
|
Książka
|
ほん
|
|
Krzesło
|
いす
|
|
Biurko
|
つくえ
|
|
Zegarek
|
とけい
|
|
Komputer
|
パソコン
|
|
Co
|
なに
|
|
Kto
|
だれ
|
|
Zeszyt
|
ノート
|
|
Telefon
|
でんわ
|
|
Telefon komórkowy
|
けいたいでんわ
|
|
Długopis
|
ペン
|
|
Ołówek
|
えんぴつ
|
|
Podręcznik
|
きょうかしょ
|
|
Kwiat
|
はな
|
|
Przyjaciel
|
ともだち
|
|
Telewizor
|
テレビ
|
|
Kot
|
ねこ
|
|
Pies
|
いぬ
|
|
Dzień dobry (rano)
|
おはようございます
|
|
Dzień dobry
|
こんにちは
|
|
Dobry wieczór
|
こんばんは
|
|
Pa pa
|
じゃまたね
|
|
Do widzenia
|
さようなら
|
|
Tak
|
はい
|
|
Nie
|
いいえ
|
|
Dziękuję bardzo
|
ありがとうございます
|
|
Przepraszam
|
すみません
|
|
Ja
|
わたし
|
|
Ty
|
あなた
|
|
On
|
かれ
|
|
Ona
|
かのじょ
|
|
My
|
わたしたち
|
|
Wy
|
あなたたち
|
|
Oni
|
かれら
|
|
One
|
かのじょたち
|
|
XはYです
|
Konstrukcja oznaczająca, że coś jakieś jest. Możemy się w ten sposób przedstawić lub opisać jakąś rzecz.
|
|
じゃない
|
Przeczenie w języku japońskim. Posiada kilka odmian o różnej grzeczności, jednak zawsze oznacza "nie jest".
|
|
か
|
Partykuła pytajna. Po dodaniu jej na końcu zdania całość przekształca się w pytanie.
|
|
も
|
Partykuła oznaczająca "też, również". Używamy jej, gdy mówimy o kolejnej rzeczy lub osobie posiadającej daną cechę.
|
|
の
|
Partykuła dzierżawcza. Mówi nam o tym, że coś jest czyjeś lub coś jest skądś. Używamy jej zarówno w stosunku do rzeczy, jak i do ludzi.
|
|
Romaji
|
Zapis czytania znaków w alfabecie łacińskim.
|
|
Hiragana
|
Rdzenny sylabariusz japoński, najbardziej podstawowy ze wszystkich trzech. Nauczany już w przedszkolach.
|
|
|
Przepisać hiraganę dwa razy
|
|
|
Znaleźć ulubioną piosenkę japońską i zapisać ją w hiraganie
|
|
|
Przepisać słówka (ręcznie lub do quizleta)
|
|
|
Stworzyć po dwa zdania z każdą formą gramatyczną z pierwszego rozdziału.
|
No comments yet.
Cheatography n. The art of mapping complex subjects into clear, instantly navigable reference guides.
